Zapraszamy na najbliższą Petrę, już 10 stycznia o godzinie 19:00.
Pamiętaj Sienna 68/70!

D.A Petra
Warszawa
ul. Sienna 68/70
Każdy wtorek godz. 19:00

www.petra-warszawa.pl

Jak na grupkę o podstawach wiary przystało zajmujemy się rzeczami, o których musi wiedzieć każdy szanujący się chrześcijanin. Tym razem rozważaliśmy szczególnie jedno, absolutnie  najważniejsze wydarzenie, które miało kolosalny wpływ na życie każdego z nas i na historię ludzkości. Czy wiesz już o jakie wydarzenie chodzi?

Oczywiście chodzi o dzieło, które dokonało się na Golgocie 2000 lat temu, kiedy Jezus Chrystus, syn człowieka i syn Boga – zawisł na krzyżu. Wiele osób zmarło w ten sposób będąc skazanym. Na ostatniej naszej grupce mieliśmy okazje rozważać dlaczego ta śmierć nie była taka jak wiele innych, ale stała się momentem zwrotnym dla ludzi, nawet jeśli nie wszyscy są tego świadomi.

Aby zrozumieć istotę dzieła dokonanego na krzyżu najpierw musimy poznać samych siebie. Oczywiście chodzi o naszą złą, zepsutą naturę, o której możemy czytać w wielu miejscach Biblii (Rz. 3:23, 1P 1:18). Z jej powodu ludzie grzeszą, a ostateczną konsekwencją – jest śmierć.

W czasach starotestamentowych składano ofiary za grzechy jako wyraz pokuty. Nie były to ofiary doskonałe, wiec należało je składać za każdym razem. Bóg jednak przygotował dla ludzi doskonałą ofiarę. Bóg ustanowił Jezusa – swojego jedynego Syna jako przebłaganie za grzechy (Rz. 3:21-26). Posłanie Syna jest wyrazem Bożej miłości względem ludzi (J. 3:16). Istotnym aspektem ofiary złożonej przez Chrystusa na krzyżu jest to, że została złożona raz na zawsze (Hbr. 9:24-28). Przez to objawia się jej doskonałość.

Najważniejsze dla nas są skutki tej doskonałej ofiary:

• Usprawiedliwienie – odkupienie od grzechów, przypisanie nam sprawiedliwości Chrystusowej
• Odkupienie – wykupienie nas z niewoli grzechu (Gal 4:4-5, Mk. 10:45).
• Usynowienie – stajemy się dziećmi Boga, a on naszym Ojcem. Zmienia się relacja człowiek – Bóg (Gal. 4:5-7).
• Uzdrowienie (1P. 2:24) – różnych aspektów naszego życia.

Konieczne jest uświadomienie sobie tego, czym była ta ofiara i zrozumienie jej, w czym pomaga Duch Święty. Dzięki śmierci Jezusa i usprawiedliwieniu zyskujemy życie wieczne, które przyjmujemy przez wiarę. Nasze życie zaś powinno być pielęgnacją tego największego z darów.

Tematem przewodnim całego bieżącego roku akademickiego jest “Tour de Life”, czyli “wyścig zwany życiem”. Kolejny wtorkowy wieczór na Petrze upłynął pod hasłem jednego z aspektów tego tematu – “Twoja dyscyplina sportu”, a to znaczy, że rozmawialiśmy o powołaniu w naszym życiu.

Zanim jednak przeszliśmy do tematu mogliśmy usłyszeć podczas modlitwy świadectwo jednego z naszych przyjaciół o cudownej odpowiedzi na modlitwę. W jego życiu dzieje się to, co ludzie i lekarze nazywają niemożliwym – Bóg go uzdrawia i wyzwala. Modliliśmy razem o tę sytuację od dłuższego czasu, a więc naszą wielką radością było usłyszeć jak Bóg działa i dziś czyni takie same cuda, jak i 2000 lat temu, kiedy stąpał po ziemi!

Temat powołania przybliżyła nam Ania Urbaniak. Zwróciła naszą uwagę na to, że Bóg jest Twórcą. Na samym początku Biblii jest napisane, że Bóg tworzy: ziemię, niebo, ptaki, zwierzęta, i wreszcie ludzi. Także Adamowi przydzielił pewną pracę do wykonania – panowanie nad zwierzętami, czynienie sobie ziemię poddaną (1 Księga Mojżeszowa lub Księga Rodzaju 1,28), a więc człowiek jest powołany do wykonywania pewnej pracy. Powołanie zawsze jest procesem. Wystarczy przypomnieć sobie historię Józefa (1 Księga Mojżeszowa, rozdziały 37-50), któremu Bóg objawił, że będzie miał niezwykle wielką władzę, a jednak musiał on czekać wiele lat i wiele cierpieć, zanim to się spełniło. Powołanie to także zawsze współpraca Boga z człowiekiem i zawsze jest to służba innym ludziom. Główny cel wszystkiego co robimy – to przynoszenie chwały Bogu, a kluczem do spełnienia naszego powołania jest wytrwałe posłuszeństwo Bogu.

I my na Petrze mamy cudowne pole do działania i realizacji naszego powołania. Petra nie zatrudnia ludzi do pracy na etacie: przygotowanie  sali przed spotkaniem, prowadzenie uwielbienia, pomoc w szatni, przygotowanie grafik czy administrowanie strony internetowej – wszystko to są petrowicze, którzy chcą w ten sposób bezinteresownie służyć innym i oddawać tym chwałę Bogu. Uświadamiamy sobie, że jak my nie zrobimy tej pracy, to nikt za nas jej nie zrobi, a więc każdy “przykłada rękę do pługu”. I nie zawsze jest tak, że stanie w szatni czy rzucanie slajdów na projektorze jest realizacją naszego powołania, ale często zanim przejdziemy do innych, w naszych oczach “większych” rzeczy, mamy pełnić taką służbę, która jest potrzebna w danym momencie, pamiętając, że oddajemy tym chwałę Bogu.

Po oficjalnej części spotkania w klubie na dole spędziliśmy jeszcze trochę czasu na rozmowach z nowymi osobami i już “starymi” przyjaciółmi.

W ostatnią środę lutego spotkaliśmy się w klubie młodzieżowym, aby porozmawiać na temat eschatologii, czyli rzeczy ostatecznych. Hasłem przewodnim naszych rozmów było zagadkowo brzmiące niemieckie zdanie „schon und noch nicht”, wyrażające napięcie obecne w Nowym Testamencie, które odnosi się do powtórnego przyjścia Pana Jezusa.

Po polsku znaczy ono: „już, ale jeszcze nie”. Wyraża ono fakt, że wiele Bożych obietnic już zostało zrealizowanych, np. już teraz mamy społeczność (więź, relację) z Duchem Świętym, Pocieszycielem zastępującym Pana Jezusa. Jednak sam Chrystus nie powrócił jeszcze w chwale, aby zabrać swój Kościół do nieba.

Temat został starannie opracowany i ciekawie przedstawiony przez młodego teologa Daniela Kalinowskiego. Grupka ta była szczególna, ponieważ pierwszy raz mieliśmy okazje rozważać temat w tak licznym – dziewięcioosobowym gronie.

Zapraszamy na następne spotkanie (środa, godzina 19:00), na którym będzie mowa o znaczeniu ofiary Jezusa Chrystusa. Być może ustanowiony będzie nowy rekord – ale to zależy również od Ciebie

Rozczarowanie – każdy z nas go chyba doświadczył, nie jest przyjemne, ale czy może być chociaż pouczające?  Wynika z niespełnionych nadziei, oczekiwań i im bardziej nam zależy na czymś, tym jest silniejsze.
Na GMM zastanawialiśmy nad kwestią zaufania do otaczających nas ludzi, jak je budować w bliskich relacjach i jak nie pozwolić, aby zostało zachwiane przez sytuacje, gdy ktoś nas zawodzi. Szczególnie skupiliśmy się na tym, jak nie pozwolić aby rozczarowanie wkradło się do naszych małżeństw i zniszczyło naszą bliskość – bardzo ważne są otwarta komunikacja i przebaczenie.

Biblia mówi, że jedyną w pełni niezawodną osobą jest Bóg, jest skałą na której możemy się oprzeć, a jednak zdarza się, że słyszymy, że ktoś jest rozczarowany Bogiem. Jak to możliwe? Bywa tak, że przerzucamy na Boga odpowiedzialność za nasze postępowanie, albo działania otaczających nas ludzi, ale zdarzają się też sytuacje, których nie da się wytłumaczyć. Ważne jednak, aby cokolwiek się wydarzy, pamiętać o tym, jaki jest charakter Boga, że On chce dla nas zawsze najlepiej.

Zdarzają się też rozczarowania wynikające z życiowych niepowodzeń np. oblany egzamin czy utrata pracy. Tym co pozwoli nam je przetrwać jest przekonanie o naszej wartości, która nie  jest zależna od życiowych sukcesów, ale od tego jak jesteśmy cenni w oczach Boga.

Na koniec spotkania modliliśmy się o nasze sprawy i dziękowaliśmy Bogu za wspaniałe rzeczy jakie czyni w naszym życiu.