W minionym tygodniu w Iławie miał miejsce zlot młodzieży Kościoła Zielonoświątkowego „Decydujący moment”. W imprezie tej wzięło udział kilkanaścioro Petrowiczy i Petrowiczek z Warszawy, Gliwic, Lublina i nie tylko. Plan dnia był wypełniony po brzegi, więc nie było czasu na nudę.

Codziennie o godzinie 9:00 i 17:00 odbywały się społeczności, podczas których oddawaliśmy chwałę Panu Bogu i słuchaliśmy inspirujących wykładów. Z jednej strony byliśmy wzywani do tego, żebyśmy byli prawi oraz żeby nasze postępowanie i nasz charakter podobały się Bogu, a z drugiej strony zostaliśmy zachęceni do służby i do ewangelizacji.

W czasie pomiędzy społecznościami odbywały się wykłady z podziałem na grupy wiekowe pod hasłem „Pracownia charakteru”. Petra koordynowała wykłady dla studentów, na których mogliśmy usłyszeć jak zostać studentem (uczniem) Pana Jezusa Chrystusa, co należy do obowiązków takiego studenta, jakie są cechy dojrzałego chrześcijanina, jak i dlaczego dzielić się ewangelią oraz czym jest uświęcenie i w jaki sposób je praktycznie realizować w swoim życiu.

Po „Pracowni charakteru” każdy miał możliwość wzięcia udziału w działaniach misyjnych prowadzonych przez Generację T, Euromission Polska lub Petra Polska. W ramach ewangelizacji Petrowej rozdawaliśmy butelkowaną wodę i mówiliśmy o tym, że Pan Jezus Chrystus oferuje wodę żywą, która może zaspokoić duchowe pragnienie każdego człowieka. Nasze ewangelizacje odbywały się zarówno w mieście, jak i na plaży. Spotykaliśmy się z bardzo różnymi reakcjami – od śmiechu, przez obojętność, po zainteresowanie. Wierzę, że zasiane przez nas Słowo przyniesie w swoim czasie owoc w życiu ludzi, którzy je usłyszeli. Każdy dzień kończył się koncertem na świeżym powietrzu, w nowo otwartym amfiteatrze. Reprezentowane były bardzo różne gatunki muzyczne m.in. reggae (Arci), hip hop (Full Power Spirit) i rock (Frühstück).

Podsumowując, udział w „Decydującym momencie” był świetną okazją do odpoczynku w aktywny sposób. Pozwalał na oderwanie się od szarej codzienności, na wysłuchanie ciekawych i ważnych wykładów oraz na nawiązanie nowych znajomości i zacieśnienie już istniejących.

Zobacz więcej zdjęć

Czy nasz umysł może być polem walki? Na to pytanie staraliśmy się odpowiedzieć na ostatniej grupce u Sylwii i Emanuela. Zdaliśmy sobie sprawę z tego, jak różnorodne myśli krążą po naszych głowach w ciągu dnia, wywołując w nas pozytywne i negatywne uczucia, a często prowadząc do określonych działań. Stwierdziliśmy, że postawa naszego umysłu jest kluczowa dla tego, czy żyjemy w Bożym pokoju.

Udało nam się wyodrębnić kilka sposobów myślenia, które destruktywnie wpływają na nasze życie i oddalają nas od Boga: martwienie się, wątpienie, zagubienie, pasywność, osądzanie i krytykowanie oraz błądzące myśli. Analizując Boże Słowo doszliśmy do tego, że Bóg wielokrotnie daje nam zalecenie odnośnie sposobów, w jakie mamy poddawać nasz umysł  Jemu. 1 Piotra 1:13 mówi: „Dlatego okiełznajcie umysły wasze i trzeźwymi będąc, połóżcie całkowicie nadzieję waszą w łasce, która wam jest dana w objawieniu się Jezusa Chrystusa.”

Choć kontrolowanie umysłu wymaga wysiłku i autorefleksji, to jest zbawienne w skutkach. Ania i Mateusz przeprowadzili nas przez serię wersetów obrazujących spojrzenie Boga na różne postawy umysłu. Okazuje się, że nie tylko Bóg jest zainteresowany naszym umysłem, ale również szatan może nam wkładać do głowy różne złe myśli. Nie mamy wpływu na to, czy pojawiają się one w naszych głowach, ale to już od nas zależy, czy dajemy się im u nas zadomowić, rozmyślamy nad nimi, czy odrzucamy je i skupiamy się na dobrych myślach.

Życie w obfitości było tematem ostatniego spotkania młodych małżeństw u Łukasza i Beaty. Ania i Mateusz poprowadzili nas w dyskusji nad znaczeniem słowa obfitość – i jak odnosi się ono do naszej codzienności. Doszliśmy do tego, że obfite życie może mieć wiele aspektów, gdyż możemy doświadczać spełnienia w sferze fizycznej, emocjonalnej, duchowej i materialnej.

Dla niektórych istotniejsze jest bogactwo materialne, a inna osoba może być usatysfakcjonowana bogatym życiem duchowym lub głębokimi  relacjami. W Ewangelii Jana 10,10 Jezus mówi, że przyszedł, aby dać nam życie i to życie w obfitości. Dlatego możemy być pewni, że chce on dla nas najlepszego. Z fragmentu tego wynika, że to właśnie Jezus chce być źródłem obfitości w naszym życiu. Pozwala ją nam osiągnąć przez to, że – po pierwsze – odkupił nasze grzechy i dał nam wolność od śmierci, a teraz dalej chce się o nas troszczyć i nas prowadzić.

Jezus jak pasterz chce nas chronić przed niebezpieczeństwami w naszym duchowym życiu. Zastanawialiśmy się też nad tym, czy przechodząc przez trudności i cierpienia dalej możemy obfitować. Doszliśmy do tego, że często właśnie takie ciężkie sytuacje uczą nas najwięcej i szlifują nasz charakter, a także sprawiają, że przybliżamy się do Boga. Inną kwestią, którą zauważyliśmy studiując Boże Słowo był fakt, że obfitość to niekoniecznie to, co my dostajemy z zewnątrz, lub co posiadamy, ale… miarą obfitości może być to, jak wiele z siebie dajemy i jakim błogosławieństwem jesteśmy dla otaczających nas ludzi. Jeśli nasze życie wydaje dobre owoce, to możemy je nazwać obfitym życiem.

Ostatnie petrowe spotkanie w tym roku było wspaniałym uwieńczeniem roku akademickiego 2009/2010. Pierwszym mówcą tego wieczoru był Mateusz Podsiadły, który podsumowując naszą tegoroczną działalność, przypomniał organizowane przez Petrę akcje, między innymi  Dzień Chłopaka, Adwentówkę, Studencki Dzień Modlitwy, “Dokarmianie” w akademikach, ewangelizację “Żywa Woda”…  Sami byliśmy zaskoczeni ilością wydarzeń, które były wymieniane, a przecież było jeszcze kilka, o których nie wspomniano. To był naprawdę rok obfitujący w wiele przeróżnych inicjatyw!

Za to wszystko, co mogliśmy zdziałać w tym roku jesteśmy ogromnie wdzięczni Bogu – co  znalazło wyraz w kolejnej części spotkania – uwielbieniu, prowadzonym przez niezastąpiony petrowy zespół.

W kolejnym bloku nasi liderzy – Ania i Szymon – podzielili się tym, jak Bóg dotykał się ich życia w mijającym roku akademickim.  Mówili o swoich przeżyciach nie tylko jako  liderów naszej grupy, ale… po prostu wierzących, doświadczających Boga w codzienności, ludzi. Ania mówiła o „prawnej rewolucji” – czyli niezwykłej pasji i miłości do Bożego Prawa, przykazań, “zakazów i nakazów”, którą została w tym roku obdarowana, a także o nauce ufności i odwagi w chodzeniu za Bogiem.

Szymon natomiast mówił o swoim zachwycie Bożą łaską. Podsumowując nie tylko ten rok, ale kilka lat, podczas których uczęszczał na spotkania Petry, a następnie prowadził grupę, uświadomił sobie, że Bóg obdarował go tak szczodrze tym, czego w ogóle się nie spodziewał: bliskim poznaniem Boga, powołaniem na lidera i prowadzeniem w przywództwie, pasją do zaangażowania w służbę w kościele. Szymon wie dobrze, że Bóg nie pobłogosławił go tym wszystkim dzięki jakimś szczególnym zasługom –  ale dał mu to z łaski! Bóg wybiera zwykłych ludzi i robi z nich “mężów Bożych”, oto żywy przykład!

Następnie petrowicze mieli możliwość dziękowania publicznie Bogu za to, co przez ten rok zdziałał w ich życiu. Popłynęły więc słowa wdzięczności: zarówno za wielkie i mocne przejawy Bożej potęgi, jak i za  drobne Boże ingerencje, których doświadczaliśmy!

Niespodziankę na koniec spotkania zafundował nam zespół, który pojawił się na scenie w kolorowych szatach i w iście wakacyjnym stylu, przy wtórze hawajskich rytmów usłużył pieśnią „Nie ma innego niż Jezus”!

W minioną sobotę wybraliśmy się na męski wyjazd integracyjny na Mazury. Było nas dziewięciu – kawalerów i mężów, zaczynających studia i tych, którzy obronę pracy dyplomowej mają już dawno za sobą. Grupa była silna i nawet międzynarodowa! Na ten dzień zaplanowaliśmy spływ kajakowy rzeką Krutynią.

Ruszyliśmy rano spod Rotundy i po około czterech godzinach jazdy dotarliśmy na miejsce. Po krótkich przygotowaniach wsiedliśmy do kajaków i rozpoczęliśmy spływ. Od razu zarysował się wyraźny podział na dwie grupy. Pierwszą, która żwawo wzięła się za wiosłowanie i szybko przepłynęła całą trasę oraz na drugą, liczniejszą, która potraktowała wycieczkę bardziej rekreacyjnie. To płynęła leniwie niesiona samym nurtem rzeczki, to się ścigała, a w pewnym momencie skręciła na jeziorko i dopłynęła do mety około godzinę później niż pierwsza grupa. Chłopcy jednak nie nudzili się i poświęcili czas oczekiwania na zabawę w Tarzana na zawieszonej na pobliskim drzewie linie i na… odsypianie nieprzespanych nocy!

Ponieważ było całkiem wcześnie postanowiliśmy wybrać się jeszcze do Kętrzyna i obejrzeć Wilczy Szaniec – wojenną kwaterę Hitlera. Mieliśmy ze sobą miejscowego przewodnika, który wychował się w Kętrzynie i nie raz bawił się w Wilczym Szańcu – Szymona. Zabezpieczywszy się OFFem przed zjadliwymi ukąszeniami komarów, wyruszyliśmy na podbój wysadzonych bunkrów poniemieckich. Jak nietrudno sobie wyobrazić, części z nas szybko udzieliła się atmosfera tego miejsca, przypomniały czasy dzieciństwa i obudził się drzemiący w nas chłopiec – zaczęliśmy łazić po potężnych elementach żelbetowych i przeżywać prawdziwą przygodę.

Ostatnim punktem programu była obiadokolacja w Mrągowie, podczas której mogliśmy porozmawiać i podsumować wydarzenia minionego dnia. Droga powrotna nie była nudna, bo zaczęliśmy opowiadać dowcipy i rozwiązywać zagadki logiczne. Podsumowując, wyjazd był bardzo udany: Pan Bóg pobłogosławił nam bardzo dobrą pogodą, mogliśmy się zintegrować oraz wypocząć we wspólnym gronie. Kto nie był – niech żałuje i następnym razem bez wahania zgłasza się na podobny wyjazd!